Ανθολόγιο κειμένων

Η σημασία της Μάχης της Αράχωβας υπήρξε ιδιαίτερα μεγάλη για την πορεία της Ελληνικής Επανάστασης. Η νίκη των ελληνικών δυνάμεων στις 24 Νοεμβρίου 1826 αναπτέρωσε το ηθικό των αγωνιστών και θεωρήθηκε από πολλούς σύγχρονους της εποχής ως ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του Αγώνα.

Η λαμπρή αυτή νίκη προκάλεσε έντονο ενθουσιασμό σε ολόκληρη την επαναστατημένη Ελλάδα και μνημονεύτηκε σε επιστολές, ιστορικά έργα, εφημερίδες, απομνημονεύματα και δημοτικά τραγούδια. Ακολουθούν ορισμένες χαρακτηριστικές αναφορές για την περίλαμπρη Μάχη της Αράχωβας.


Γεώργιος Καραϊσκάκης

Την ίδια βραδιά της νίκης, στις 24 Νοεμβρίου 1826, ο Καραϊσκάκης σε επιστολή του προς τους Ψαριανούς σημειώνει:

«…εφονεύσαμε περίπου χίλιους τριακοσίους, τον Καρυοφίλμπεη, τον Μουστάμπεη, τον Κεχαγιάμπεην… θα σας στείλει τα κεφάλια τους… Εθησαύρισαν οι Έλληνες από λάφυρα, χρήματα, ασημένια άρματα…»

«Εκ του στρατοπέδου της Αράχωβας, 7 ώρα νυκτός.
Ο πατριώτης και αδελφός σας,
Καραϊσκάκης»


Επιστολή Καραϊσκάκη (26 Νοεμβρίου 1826)

Δύο ημέρες μετά τη μάχη, ο Καραϊσκάκης γράφει:

«Ας πανηγυρίση λοιπόν το Έθνος την λαμπροτάτην νίκην και ας δώση δόξαν εις τον Ύψιστον. Η νίκη αυτή είναι η σημαντικωτέρα της Ελλάδος και θέλει φέρει πολλά και μεγάλα αποτελέσματα. Ελπίζομεν εις την Θείαν βοήθειαν και εις την ευχήν της σεβαστής ημών Διοικήσεως να καταδαμάσωμεν τάχιστα τον εχθρόν…».

Η επιστολή αυτή υπογράφεται από τον ίδιο και συνοδεύεται από 93 υπογραφές οπλαρχηγών.


Σπυρίδων Τρικούπης

Κατά την επινίκια δοξολογία στην Αίγινα στις 28 Νοεμβρίου 1826, ο Σπυρίδων Τρικούπης ανέφερε:

«Προσφέροντες τιμήν και ειλικρινή ευγνωμοσύνη προς τους αθλήσαντας και στεφανωθέντας εις Αράχωβαν… ας δώσωμεν δόξαν και μεγαλωσύνην εις τον Ουράνιο Πατέρα…
Τις Θεός μέγας, ως ο Θεός ημών;
Συ ει ο Θεός, ο ποιών θαυμάσια μόνος».


Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος

Ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος αναφέρει για τη μάχη:

«…Ημέρα αναστάσεως της προ μικρόν πεσούσης Στερεάς Ελλάδος».

Επίσης σημειώνει ότι:

«…Η νίκη της Αράχωβας επεσφράγισε το έργον του Καραϊσκάκη και εκόσμησε την κεφαλήν της πνεούσης τα λοίσθια Επαναστάσεως…»

(Κ. Παπαρρηγόπουλος, τόμος Ε΄)


Η Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος

Η εφημερίδα αναγγέλλει θριαμβευτικά τη νίκη:

«Πληροφορούμεθα παρά των μοναχών του κατά τον Παρνασσόν μοναστηρίου Ιερουσαλήμ… ότι οι ίδιοι οι εχθροί ομολογούν ότι το κατά την Ράχοβαν πάθος των ήτο αληθώς κατά θείαν βούλησιν…»

Επίσης αναφέρει την αντίδραση του Κιουταχή πασά:

«Ο Κιουταχής έμαθε την κατά την Ράχωβαν καταστροφήν των στρατευμάτων του και τόσον ελυπήθη ώστε τρεις ημέρας έμεινε σχεδόν άσιτος και έκλαιε αδιακόπως…»


Η Μάχη της Αράχωβας στη λαϊκή παράδοση

Η μεγάλη αυτή νίκη αποτυπώθηκε και στη λαϊκή μούσα, η οποία δημιούργησε δημοτικά τραγούδια για τη μάχη.

Δημοτικό τραγούδι

«Απάνω στην Αράχωβα, ψηλά στον Άϊ Γιώργη
πολλά ντουφέκια πέφτουνε και σαματάς μεγάλος.
Μήνε σε γάμους πέφτουνε, μήνε σε πανηγύρι,
πόλεμος γίνεται εκεί και σκοτωμός μεγάλος.

Έλληνες είν’ που πολεμάν με τον Καραϊσκάκη
με Τούρκους πώχουν αρχηγό αυτόνε το Μουστάμπεη
πόχ’ Αρβανίτες διαλεχτούς το όλο τρεις χιλιάδες.

Αφέντη Αϊ Γιώργη πολεμιστή και γριβοκαβαλλάρη
αρματωμένε με σπαθί και με χρυσό κοντάρι,
μας ήρθε ο Μουστάμπεης ψηλά στο κεφαλάρι.

Έβγα να πολεμήσετε για να μη μείνει ποδάρι.


Τον πάγο έχουν σάβανο, το χιόνι μαξιλάρι.
Κι αυτός ο αρχηγός ο καπετάν Μουστάμπεης
σφαγμένος είν’ κι αυτός, του λείπει το κεφάλι.

Και πύργο τότε στήσανε πέρα εις τα Πλατάνια
κι ο πύργος ήτανε τρανός, τρανός σαν κυπαρίσι
και γύρω του χορεύανε όλα τα παλληκάρια».


Αναφορές στα Απομνημονεύματα

Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του αναφέρεται επίσης στη μάχη:

«Τρία πουλάκια κάθονται στης Λιάκουρας τη ράχη
τ’ όνα τηράει τη Λειβαδιά, τ’ άλλο κατ’ την Φοντάνα,
το τρίτο το καλλίτερο μυρολογάει και λέει.

Τι είν’ το κακό οπού γένεται κι η ταραχή η μεγάλη;
Εκίνησε ο Μουστάμπεης στην Αράχωβα να πάγη…

Επτά ημέρες πόλεμο στη λάκκα και στα χιόνια,
άλλους τους πιάσαν ζωντανούς και άλλους τους σκοτώσαν».

Similar Posts

  • Το Πανηγυράκι της Αράχωβας: θρησκευτική γιορτή ή εθνικοθρησκευτικός εορτασμός;

    Ένα ερώτημα που θέτετε πολλοί είναι, αν το πανηγυράκι της Αράχωβας αποτελεί εθνικοθρησκευτική γιορτή. Πρόκειται για ένα ζήτημα που θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μακράς συζήτησης. Καταρχάς, στο πανηγυράκι μας τιμώνται δύο βασικά στοιχεία: Αφενός η μνήμη του Αγίου Γεωργίου, μαζί με τα πανάρχαια έθιμα που συνοδεύουν τη λατρεία του, και αφετέρου η επέτειος της…

  • Ο εορτασμός

    Ο εορτασμός της νικηφόρας Μάχης της Αράχωβας της 24ης Νοεμβρίου 1826 έχει ενσωματωθεί στο γνωστό τριήμερο «πανηγυράκι» του Αγίου Γεωργίου, σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 447/17-6-1976. Η σύνδεση αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι τα ηρωικά γεγονότα της ιστορικής μάχης συνδέθηκαν στη λαϊκή παράδοση με τη βαθιά πίστη των κατοίκων στην προστατευτική παρουσία του Τροπαιοφόρου Αγίου…

  • Η λατρεία του Άι-Γιώργη στην Αράχωβα

    Από τον Κατοπτήριο χώρο και την απολλώνεια παράδοση στη χριστιανική συνέχεια Η λατρεία του Αγίου Γεωργίου στην Αράχωβα χάνεται στα βάθη των αιώνων. Αν δεχτούμε ότι η Αράχωβα πρωτοεμφανίζεται στους μεταχριστιανικούς χρόνους του 5ου και 6ου αιώνα μ.Χ., μπορούμε να υποθέσουμε ότι η πρώτη μικρή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε την εποχή εκείνη στον Κατοπτήριο…

  • Τα γεγονότα της ιστορικής Μάχης

    Η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Γεωργίου Καραϊσκάκη είχε ήδη διαμορφώσει ένα σχέδιο που προδιέγραφε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τις περιστάσεις. Τις βραδινές ώρες της 17ης Νοεμβρίου 1826, στο στρατηγείο του στο Δίστομο, παρουσιάστηκε ο απεσταλμένος του ηγουμένου της Μονής Ιερουσαλήμ της Δαύλειας. Ήταν ο Αραχωβίτης μοναχός Παφνούτιος Χαρίτος, ο οποίος αποκάλυψε στον Καραϊσκάκη το σχέδιο…

  • Η σημασία της Μάχης

    Η Μάχη της Αράχωβας, που πραγματοποιήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1826, θεωρείται μία από τις σημαντικότερες νίκες των ελληνικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης. Η σύγκρουση αυτή δεν είχε μόνο στρατιωτική σημασία, αλλά επηρέασε καθοριστικά την πορεία του Αγώνα στη Στερεά Ελλάδα, σε μια περίοδο κατά την οποία η Επανάσταση βρισκόταν σε εξαιρετικά κρίσιμη…

  • Τα επινίκια

    Την επόμενη ημέρα της μάχης, στις 25 Νοεμβρίου 1826, πολλοί από τους Έλληνες αγωνιστές κατευθύνθηκαν στο πεδίο της σύγκρουσης, αναζητώντας λάφυρα και αποδείξεις της νίκης τους. Σύμφωνα με τις συνήθειες της εποχής, συγκέντρωσαν και έφεραν στον Αρχιστράτηγο Γεώργιο Καραϊσκάκη περίπου 300 κεφάλια από τους νεκρούς Τουρκαλβανούς, για τα οποία εκείνος τους έδωσε χρηματική ανταμοιβή. Με…